تبلیغات
Ž - تعهد یا تخصص؟ مسئله این است!
 

تعهد یا تخصص؟ مسئله این است!

نوشته شده توسط :بهترین وبلاگ Ž
شنبه 2 دی 1396-06:08 ب.ظ


به اسم تعهد،متخصصان را فراری داده ایم؛متعهدانمان را نیز فاسد کرده ایم!

در کشور ما کار در اختیار کاردان نیست؛به اسم تعهد،متخصصان را از کشور دور کرده اند؛به اسم انتخابات لیستی،اعضای یک گعده یا دورهمی هفتگی را به مجلس فرستاده اند؛به اسم احراز صلاحیت،صاحبات تخصص و صلاحیت را کنار گذاشته اند؛با تصاحب مناصب کشور توسط ژنهای خوب،دانشجویان را از کشور مهاجرت داده اند و الی آخر.

جدال بین تخصص و تعهد برای تصدی یک شغل،منصب یا پست ویژه، شاید فقط در ایران اتفاق افتاده باشد؛جدالی که در این سالها برنده اسمی آن همواره تعهد بوده است و تخصص در این جدال همواره بازنده بوده است؛معنای ساده این عبارت این است که اگر در هر رشته ای، فردی متخصص را متعهد ندانسته ایم،او را فراری داده ایم،اما افرادی را متعهد دانسته ایم، بدون توجه کامل به تخصصش،او را جذب بیت المال کرده ایم.

تعهد یا تخصص؟ مسئله ابن است!

به همین خاطر است که امروز هم مسئولان هم نوا با مردم فریاد می زنند،چرا کارها پیش نمی رود؟مشکل کار کجاست؟سئوالاتی که پاسخ تک جمله ای می طلبد؛در این کشور،کار در دست کاردان نیست!

تعهد در معنای حداقلی اش،تمایل قلبی و اعتقادی برای تلاش و کوشش در جهت حفظ و تقویت نظام سیاسی و البته ایران به عنوان وطن ایرانیان است؛به این معنا درصد بسیار کمی از ساکنان ایران را می توان یافت که علاقه قلبی برای حفظ و توسعه کشورشان نداشته باشند، اما اینکه درصد بسیاری از ایرانیان هستند که نمی توانند خود را با تفکر و دیدگاه فلان مدیر، فلان مسئول و … هماهنگ کنند،قابل تردید نیست؛ مشکل از همین جا شروع می شود؛در خلال این سالها بسیاری از مدیران کشور در همه حوزه ها و در همه سطوح،یا نظر شخصی خویش را رویکرد حاکم بر اداره کشور،تشخیص داده اند و هر کس خلاف نظرشان را بی تعهد نسبت به ایران و انقلاب تشخیص داده و از دخالت دادن در اداره امور کشور او را دور کرده اند یا اینکه تفاسیر بسیاری بسته ای از انقلاب و ایران،در ذهن شان نقش بسته و در لباس دوست،کار دشمن را انجام داده اند و به جای همگرایی،واگرایی مردم را نسبت به انقلاب و ایران تجویز کرده اند.

البته این بدان معنا نیست که همه مردم،نوع نگاه،سبک زندگی و شیوه مدیریتی،بسیاری از مسئولان و مدیران کشور را قبول دارند؛اینگونه نیست ؛اما آیا مخالفت و یا انتقاد مردم به نوع و شیوه مدیریت مدیران،آنان را از داشتن تعهد ساقط می کند؟آیا این مخالفت،بدین معناست که آنان با ایران و انقلاب اسلامی در بنیان آن مخالف هستند؟آیا طیف کثیری از جوانانی که خارج از کشور مهاجرت می کنند،لزوما با انقلاب مخالفند؟آیا تعداد زیادی از افرادی که در انتخابات های مختلف شرکت می کنند، اما صلاحیت شان احراز نمی شود، با ایران و نظام مخالف هستند؟

شاید بتوان گفت نوع «تعهد سنجی» که مسئولان از آن استفاده می کنند؛اساسا مشکل دارد؛آنان تعهد به کشور را کنار گذاشته اند و «تعهد به فرد» را جایگزین آن کرده اند،تعهد در کار را کنار گذاشته و «تعهد به تفکر سیاسی فرد» را جایگزین آن کرده اند؛به همین خاطر نهادها و ادارات در سطح مدیران مملو از افرادی هستند که ریزه خوار سفره تملق،نفر اول هستند؛طبیعتا کارها پیش نمی رود؛چون کسی وجود ندارد که بتواند کارها را انجام دهد.

اهل دانش و تخصص،مطالبه گری دارند؛به فکری خلاقیت و نوآوری هستند؛با محافظه کاری و رخوت میانه ای ندارند؛کارکردن با آنان برای مدیرانی که کار بلد نیستند و ذهنی ایستا دارند،کار سختی نیست؛کمتر مشاهده شده است که مدیری در ایران کار آسان را رها کند و به دنبال انتخاب سخت تر برود؛به ویژه که می داند در کشوری با صورتبندی رانتی زندگی می کند که پاسخ گویی و مسئولیت پذیری در آن وجود ندارد.لذا به بهانه عدم تعهد،متخصصان را از اداره امور کشور دور می کند.

فرق یک متخصص با برخی افرادی که مسئولان کشوراو را متعهد می نامند،گاهی در یک یا چند عدد ژن نهفته است؛طبیعتا فرزند و نزدیکان یک مدیر که ژن آشنا به مدیر یک مجموعه دارند،تعهد بیشتری هم دارند،چون تعهد هم احتمالا با ژن منتقل می شود،به همین خاطر است که بسیار مشاهده می شود در نهادهایی بسیار تخصصی، ژن های کوچکتر مسئولان که ژن تعهد را به ارث برده اند، حکمرانی می کنند.

یک فرد متخصص با کارش خود را خیلی سریع اثبات می کند، یا توانایی انجام کاری را دارد و یا ندارد؛سنجش او کار سختی نیست.اما فردی که به اسم تعهد صرف، منصبی را در اختیار می گیرد،تقریبا غیر ممکن است؛تعهد واقعی او را به اعتقاداتش سنجید؛ زبان و دست و پای او شرایط زمان و مکان را خوب تشخیص دهد، موفقیت همنشین او خواهد بود؛اما تعهد به کار را چون طبیعتا تخصصی ندارد،نمی تواند انجام دهد.

لذا قرار گرفتن فردی غیر متخصص،اما اصطلاحا متعهد در منصبی،او را هم فاسد می کند،چون کار را بلد نیست، ناچار است باج داد،افرادی متملق را دور خودش جمع کند واگر هم تعهدی واقعا داشته است،آن را هم بر فنا دهد تا کم کاریش را بپوشانند.

مطالب گفته شده صرفا به این خاطر بود که بگوییم دلیل اینکه نماینده مجلس فریاد می زند که به روح رسول الله مردمی ناراضی هستند؛چیست. اینکه معاون اول رئیس جمهور از فساد ساختاری و عدم اداره کشور به شکل بهینه می گوید،دلیلش چیست؛اینکه عضو شورای شهر نمی داند برای آلودگی هوا باید چه کند و از مردم می خواهد راه حلش شان را بگوید،چیست.

فقط یک جمله پاسخ همه این سوالات است؛در کشور ما کار در اختیار کاردان نیست؛به اسم تعهد،متخصصان را از کشور دور کرده اند؛به اسم انتخابات لیستی،اعضای یک گعده یا دورهمی هفتگی را به مجلس فرستاده اند؛به اسم احراز صلاحیت،صاحبان تخصص و صلاحیت را کنار گذاشته اند؛با تصاحب مناصب کشور توسط ژنهای خوب،دانشجویان را از کشور مهاجرت داده اند و الی آخر…فقط در سال 95 ،180 هزار فارغ التحصیل دانشگاهی از این کشور مهاجرت کرده اند!

منبع: تابناک



لینک منبع

مطلب تعهد یا تخصص؟ مسئله این است! در سایت مفیدستان.


لینک منبع و پست :تعهد یا تخصص؟ مسئله این است!
http://mofidestan.ir/%d8%aa%d8%b9%d9%87%d8%af-%db%8c%d8%a7-%d8%aa%d8%ae%d8%b5%d8%b5%d8%9f-%d9%85%d8%b3%d8%a6%d9%84%d9%87-%d8%a7%db%8c%d9%86-%d8%a7%d8%b3%d8%aa/



نظرات() 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ:



آرشیو:


آخرین پستها:


پیوندها:


نویسندگان:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox